Het was weer tijd om gezellig bij elkaar te komen bij onze favo Griek en – afgezien van leuke voetbalherinneringen – de situatie in de wereld, het politieke slachtveld en andere globale issues te bespreken en op te lossen onder het genot van een drankje en een heerlijk hapje….. en dat lukte aardig.
Wat echter totaal onverwacht gebeurde en wat de avond nog extra cachet gaf, was de toevallige ontmoeting met de verloren zoon van de Oldstars, Roger.
Dit zorgde voor een vrolijke en onmiddellijke opname van ons nieuwe lid in de gelederen van de Oldstars. Hoe meer zielen, hoe meer vreugd, zou ik maar zeggen.
Daarna was het weer tijd om bij Rooie Cor de avond af te sluiten.
Roger, het nieuwe lid van de Oldstars.
